Przede wszystkim chcemy nasze działania bardziej związać z lokalną społecznością.
Mając na uwadze potrzeby dzieci i młodzieży mieszkającej w gminie Miłosław, poszerzyliśmy naszą ofertę projektową przygotowując atrakcyjną i wartościową formę warsztatów kształcenia obywatelskiego i zaangażowania lokalnego uwzględniając wartość spędzania wspólnego czasu, integracji i rozwoju wspierającego dobrostan psychiczny i fizyczny dzieci i młodzieży. W tym roku realizowaliśmy letni wypoczynek lokalnej młodzieży i dzieci, następnie debatę oraz rozpoczęliśmy cykl warsztatów, które będą kontynuowane w kolejnych latach i zostaną zwieńczone szkoleniem dla lokalnych kadr. Publikacja, która będzie zbierała wyniki badania prowadzonego wśród uczestników naszych wydarzeń, stanie się materiałem, który wzbogaci praktykę nie tylko innych Domów Spotkań, ale i lokalnych instytucji i organizacji związanych z edukacją i rozwojem dzieci i młodzieży.
Spotkania odbywają się w naszym dworku – Międzynarodowym Domu Spotkań Młodzieży w Mikuszewie; w ramach projektu zapewniamy transport dla młodzieży i kadry oraz warsztaty prowadzone przez doświadczone trenerki i trenerów edukacji pozaformalnej.

Sierpień był czasem, gdy lokalna młodzież i dzieci w wieku od 10-14 lat spędzili na letnim wypoczynku „Odkrywamy (nie)znane”.

Tygodniowy pobyt w Międzynarodowym Domu Spotkań Mikuszewo umożliwił uczestnikom i uczestniczkom stworzenie swojej własnej skrzyni skarbów i wypełnienie jej różnymi skarbami. Każdego dnia zanurzaliśmy się w inną kulturę i tworzyliśmy skarby własnoręcznie zrobione, ale i takie, które nie przyjęły formy materialnej i wzmacniają dobrostan i integrację osób uczestniczących. Wspólnie tworzyliśmy w duchu akceptacji różnorodności, poznając różne kultury i dbając o zrównoważony rozwój. Dialog międzykulturowy wspierany był poprzez obecność naszej wolontariuszki z Turcji oraz spotkania z mieszkającymi poza Polską osobami, które dzieliły się perspektywami czerpania z różnych kultur.

Jesień to czas Debaty “Włącz się! – czego potrzebują młodzi?” Było to otwarte spotkanie z młodzieżą, która debatowałą na temat swojej przyszłości, wartości edukacji i rozwoju osobistego. Rozmawialiśmy o ich potrzebach i marzeniach, o tym czego i jak chcą doświadczyć. Dzięki debacie chcemy wyznaczyć kierunek rozwoju w sposób partycypacyjny z młodymi i lokalnymi osobami. W ten sposób pokazaliśmy im także, jakim miejscem jest MDSM Mikuszewo. Jesteśmy przekonani, że jeśli młodzi czują, że programy powstają z włączeniem ich w proces decyzyjny i rozwoju to będą również mieć pewność, że są bardziej dopasowane do ich potrzeb. Chcemy wspólnie z młodymi zmieniać się i otaczający nas świat. Stawiamy na kompetencje społeczne i międzykulturowe (chcemy wspierać rozwój, aby dobrze działać wspólnie), edukację obywatelską i samorozwój (chcemy wspierać rozwój, aby być sobą), działania lokalne i kompetencje przyszłości (chcemy wspierać rozwój, aby działać aktywnie), edukację ekologiczną (chcemy wspierać rozwój, aby działać świadomie). Debata była świetną okazją także do integracji młodzieży z lokalnych szkół i stanowiła wprowadzenie do cyklu warsztatów o różnorodnej tematyce (m.in. międzykulturowa integracja, praca zespołowa, kreatywność, budowanie odporności na stres) uwrażliwiającej na bogactwo różnorodności w oparciu o założenia pedagogiki pozaformalnej we współpracy z lokalnymi szkołami. Młodzież mierzy się w dzisiejszych czasach z dużymi trudnościami natury psychologicznej. Ciągła presja zewnętrzna prowadzi również do presji wewnętrznej. Ważne jest, aby młodzież wzmacniać, aby rozpoznała i rozwijała swoje mocne strony. Jest to ważny aspekt zarówno w życiu prywatnym, jak i późniejszym zawodowym. Ważnym elementem warsztatów jest też aspekt wielokulturowości i wymiany kulturowej. Wsparciem w tych działaniach są wolontariusze międzynarodowi związani z MDSM Mikuszewo. W trakcie trwania projektu dla lokalnych szkół, przeprowadzamy badania potrzeb. Pomaga to na bieżąco dopasowywać nasze działania do szybko zmieniających się potrzeb i deficytów młodych ludzi. Dzięki temu warsztaty będą dopasowane do potrzeb samorozwoju i otwartości naszej lokalnej młodzieży.

Dobra relacja pedagogiczna między kadrą pedagogiczną a młodzieżą powinna być oparta na akceptacji, wsparciu i życzliwości.

Do elementów takiej relacji należą m.in.:

1. okazywanie szacunku młodzieży
2. chwalenie młodzieży
3. dawanie wsparcia młodzieży
4. pozytywna i konstruktywna krytyka – (bez ośmieszania i zawstydzania)
5. pomoc w rozwiązywaniu konfliktów.

Zasady bezpiecznych relacji między małoletnim a personelem MDSM Mikuszewo.

1. Osoby współpracujące:

1. 1. działają dla dobra dziecka i w jego najlepiej pojętym interesie;

   2. traktują dziecko z poszanowaniem jego godności i potrzeb;

   3. wszelkie działania podejmują w ramach obowiązującego prawa, przepisów wewnętrznych oraz swoich kompetencji;

   4. działają w sposób otwarty i przejrzysty, aby zminimalizować ryzyko błędnej interpretacji swojego zachowania/postępowania;

   5. informują dzieci, że jeśli czują się niekomfortowo w jakiejś sytuacji, wobec konkretnego zachowania czy słów, mogą o tym powiedzieć i oczekiwać odpowiedniej reakcji i/lub pomocy;

   6. w komunikacji z dziećmi zachowują cierpliwość i szacunek dla dziecka;

   7. uważnie słuchają dzieci i udzielają im odpowiedzi adekwatnych do ich wieku i danej sytuacji.

Zachowania niedozwolone wobec małoletnich:

1. Nie wolno zawstydzać, upokarzać, lekceważyć i obrażać dziecka.
2. Nie wolno krzyczeć na dziecko w sytuacji innej niż wynikająca z zagrożenia bezpieczeństwa dziecka lub innych osób.
3. Nie wolno w jakikolwiek sposób naruszać integralności fizycznej dziecka.
4. Nie wolno dotykać dziecka w sposób, który może być uznany za nieprzyzwoity lub niestosowny.
5. Nie wolno ujawniać informacji o sytuacji rodzinnej, ekonomicznej, medycznej, opiekuńczej i prawnej dotyczących dziecka osobom nieuprawnionym, w tym wobec innych dzieci.
6. Niedopuszczalne jest stosowanie przemocy wobec dziecka w jakiejkolwiek formie.
7. Nie wolno zachowywać się w obecności dzieci w sposób niestosowny. Dotyczy to używania wulgarnych słów, nieprzyzwoitych gestów i żartów, czynienia obraźliwych uwag.
8. Nie wolno faworyzować dziecka.

9. Nie wolno nawiązywać z dzieckiem jakichkolwiek relacji mogących sugerować relacje romantyczne lub seksualne ani składać dziecku propozycji o nieodpowiednim charakterze.

10. Nie wolno utrwalać wizerunku dziecka (filmowanie, nagrywanie głosu, fotografowanie) dla potrzeb prywatnych. Dotyczy to także umożliwienia osobom trzecim utrwalenia wizerunku dzieci bez zgody rodziców/opiekunów prawnych.

11. Nie wolno proponować dzieciom alkoholu, wyrobów tytoniowych ani substancji działających podobnie do alkoholu, jak również używać ich w obecności dzieci.

12. Nie wolno przyjmować pieniędzy ani prezentów od dziecka ani rodziców/opiekunów dziecka.

13. Nie wolno wchodzić w relacje jakiejkolwiek zależności wobec dziecka lub/i rodziców/opiekunów dziecka.

14. Nie wolno zachowywać się w sposób mogący sugerować innym istnienie prywatnych zależności, prowadzących do oskarżeń o nierówne traktowanie bądź czerpanie korzyści majątkowych i innych.

15. Nie wolno nawiązywać kontaktów z dziećmi poprzez przyjmowanie bądź wysyłanie zaproszeń w mediach społecznościowych.

16. Kontakt fizyczny z dzieckiem nigdy nie może być niejawny bądź ukrywany, wiązać się z jakąkolwiek gratyfikacją ani wynikać z relacji władzy.

17. Podczas wyjazdów i wycieczek niedopuszczalne jest spanie z dzieckiem w jednym łóżku.

Zasady postępowania w sytuacji podejrzenia krzywdzenia lub posiadania informacji o krzywdzeniu małoletniego.

1. Każdy osoba współpracująca z MDSM Mikuszewo, który otrzyma informację o podejrzeniu krzywdzenia małoletniego jest zobowiązany do niezwłocznego poinformowania przedstawiciela zarządu MDSM Mikuszewo.

2. Wszystkie zauważone ryzykowne sytuacje, które obejmują zauroczenie dzieckiem przez pracownika lub pracownikiem przez dziecko, należy niezwłocznie zgłosić przedstawiciela zarządu MDSM Mikuszewo.

3. Decyzja o rozmowie z dzieckiem, w stosunku do którego istnieje uzasadnione podejrzenie jego krzywdzenia i o podjęciu procedury podejmowania interwencji, podejmowana jest przez zespół powołany przez zarząd.

Procedury i osoby odpowiedzialne za składanie zawiadomień o podejrzeniu popełnienia przestępstwa na szkodę małoletniego, zawiadamianie sądu opiekuńczego oraz osoby odpowiedzialne za wszczynanie procedury „Niebieskie Karty”

1. Zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa na szkodę małoletniego oraz zawiadamianie sądu opiekuńczego następuje w przypadku uzasadnionego podejrzenia krzywdzenia dziecka.

2. Zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa na szkodę małoletniego do organów ścigania i / lub sądu opiekuńczego składa koordynatorka projektu.

3. Procedura „Niebieskiej Karty” jest wszczynana w przypadku uzasadnionego podejrzenia krzywdzenia dziecka,

Wymogi dotyczące bezpiecznych relacji między małoletnimi, a w szczególności zachowania niedozwolone

Zabronione jest dręczenie lub prześladowanie, tj. wielokrotna przemoc psychiczna (np. obrażanie, wyśmiewanie, plotki, wykluczanie, odtrącanie), werbalna, relacyjna, materialna, cyfrowa (cyberbullying), seksualna, fizyczna, groźna przemoc fizyczna, wymuszanie.

Zachowania niedozwolone:

W relacjach rówieśniczych jest zabroniona agresja słowna to: ubliżanie, dokuczanie, zastraszanie, wyśmiewanie, grożenie, obrzucanie wyzwiskami, uszczypliwości, kpiny, ośmieszanie.

Zabroniona jest agresja fizyczna, podczas której dochodzi do kontaktu fizycznego pod postacią popychania, bicia, kopania, plucia, zadawania ran, podcinania, kradzieży pieniędzy lub przedmiotów, zamykania, niszczenia własności, zabierania rzeczy lub pieniędzy przy użyciu siły lub groźby jej użycia. Formą przemocy bez użycia słów i kontaktu fizycznego są wrogie gesty, miny, izolowanie, manipulowanie związkami.

Zabroniona jest także cyberprzemoc (przemoc cyfrowa), tj. przemoc z użyciem technologii informacyjnych i komunikacyjnych (przede wszystkim Internetu i telefonii komórkowej), tj. nękanie, straszenie, szantażowanie z wykorzystaniem sieci, publikowanie lub rozsyłanie ośmieszających, kompromitujących informacji, zdjęć, filmów w sieci oraz podszywanie się pod kogoś wbrew jego woli.

Zabronione jest noszenie i używanie niebezpiecznych narzędzi.

Procedury ochrony dzieci przed treściami szkodliwymi i zagrożeniami w sieci Internet oraz utrwalonymi w innej formie

1. Podstawowe formy zjawiska cyberprzemocy jest: nękanie, straszenie, szantażowanie z użyciem sieci, publikowanie lub rozsyłanie ośmieszających, kompromitujących informacji, zdjęć, filmów z użyciem sieci oraz podszywanie się w sieci pod kogoś wbrew jego woli.

2. W każdej sytuacji w trakcie ustalania okoliczności trzeba ustalić charakter zdarzenia (rozmiar i rangę szkody, jednorazowość/powtarzalność).

3. Realizując procedurę należy unikać działań, które mogłyby wtórnie stygmatyzować ofiarę lub sprawcę, np.: konfrontowania ofiary i sprawcy.
4. Trzeba dokonać oceny czy zdarzenie wyczerpuje znamiona cyberprzemocy, czy jest np. nieudanym żartem.
5. Należy zabezpieczyć wszystkie dowody związane z aktem cyberprzemocy (wydruk, zrzut ekranu, zapis strony).
6. Gdy sprawca cyberprzemocy jest znany to osoba z kadry pedagogicznej powinna przeprowadzić z nim rozmowę o jego zachowaniu.
7. W pierwszej kolejności należy udzielić wsparcia ofierze. Musi się ona czuć bezpieczna i zaopiekowana przez dorosłych.

8. Podczas rozmowy z młodym człowiekiem zgłaszającym, że jest ofiarą cyberprzemocy, należy zapewnić, że nie jest winny zaistniałej sytuacji oraz że nikt nie ma prawa zachowywać się w ten sposób wobec innych, a także podkreślić , że dobrze zrobił_a ujawniając sytuację.

9. W działania wobec ofiary należy także włączyć rodziców/opiekunów ofiary – trzeba na bieżąco ich informować o sytuacji, pamiętając przy tym o podmiotowym traktowaniu dziecka.

10. Należy zadbać o bezpieczeństwo świadków zdarzenia, zwłaszcza, jeśli byli oni osobami ujawniającymi cyberprzemoc.

11. Samo wystąpienie zjawiska cyberprzemocy nie jest jednoznaczne z koniecznością zaangażowania Policji i sądu rodzinnego – działania wychowawcze powinny umożliwiać rozwiązanie sytuacji problemowej na poziomie pracy projektowej.

12. Placówka powiadomi odpowiednie służby (np. Policję, sąd rodzinny), gdy wykorzysta wszystkie dostępne jej środki wychowawcze (rozmowa z rodzicami, zastosowanie konsekwencji określonych w Statucie, interwencja pedagogiczna), a ich zastosowanie nie przynosi pożądanych rezultatów (np. nie ma zmian postawy ucznia).

13. O sytuacjach, w których zostało naruszone prawo powiadamiana jest Policja.

14. Za zgłoszenie naruszenia prawa odpowiada koordynatorka projektu.

Kwestionariusz diagnostyczny

Symptomy wskazujące na przemoc/zaniedbanie:

Uwaga: Wymienione zachowania należy analizować biorąc pod uwagę całość informacji o rodzinie. Pojedynczych zachowań z listy nie można traktować jako jednoznacznie wskazujących na przemoc lub zaniedbanie.

]]>